گیاهان دارویی :

 

 

 

گیاهان دارویی در دامنه کوهها و دره ها می رویند واغلب

 

نام محلی دارند که مهمترین آنها عبارتند از :

 

- مور : بر وزن غور گیاهی است با برگهای ریز و پرز دار وطعم تلخ که برای رفع

  تب و شکم درد مصرف می شود .

 

- دریم : گیاهی است از خانواده مور با برگهای ریز که معمولا مصرف  خارجی 

 دارد . دریم کوبیده شده را با اندکی زردچوبه و روغن کمی حرارت می دهند و روی

محل شکسته شده ویا کوفته شده بدن می گذارند  تا آن را نرم و درد را آرام  سازد .

 وقتی  جسم  خارجی مثل خار درختان در دست یا پا فرو رود و زیر پوست یا

 گوشت ناپدید شود . دریم کوبیده شده در محل فرو رفتن  خار می گذارند و  آنرا با 

 پارچه ( باند )  می بندند . پس از چندی  ناحیه مذکور را نرم می سازد و خروج خار

 را تسهیل می نماید .

 

- کل پوره : مقداری از برگ این گیاه را مدتی در آب خیس می کنند . همینکه بقدر

کافی خیس خورد صرف کرده و برای رفع دل درد و نفخ و پیچ شکم می خورند کل پوره

 نیز از گیاهان وحشی است و در دامنه کوهستانها می روید .

 

- گل خاری : این گیاه دارای خار بسیار است و وجه تسمیه آن نیز پر خار بودن آن

 است . آنرا همانند چای در کتری یا قوری یا ظرف دیگر می جوشانند همینکه  به  قدر 

 کافی   جوشید برای رفع نفخ شکم و ناراحتی  اسهال می خورند . جوشاننده این گیاه

 تلخ است و معمولا آن را بیش از صرف صبحانه می نوشند .  

 

- آویشن : گیاهی است خود رو که در ارتفاعات اطراف روستای کشارمی روید .

 برگهای این گیاه مانند چای دم کرده و برای رفع سرماخوردگی می خورند.